Heloo!! Jah Internet heeft een tijd plat gelegen dus dat is een van de redeneen waarom ik weeral zo lang niets van me laat horen.
Dus er is hier een grote tropische storm geweest. Het heeft dagen lang niet gestopt met regenen. We hebben vier dagen niet naar school geweest, dat was te gevaarlijk doordat er regelmatig takken braken of soms zelfs bomen omvielen.
Maar in het binneland, en vooral plekken waar de arme mensen wonen, die zijn erg getroffen. De meid, "Estrella", die bij ons werkt heeft haar zoon in de storm verloren, ik weet wel nog steeds niet hoe. Haar kinderen hebben heel lang op het dak van hun huis gezeten, wachtend op redding. Alle wegen in haar dorp stonden onder water en de brug om naar haar dorp te gaan was ingestort, dus kon ze niet bij haar kinderen. Verschrikkelijk! Estrella heeft haar huis nog, maar alles wat er in stond, lag,... is weg. Dus heeft mijn mama maar snel geld voor haar opgestuurd. Dit is ocharme al de derde zoon die ze verloren is. Die dag dat ze het slechte nieuws hoorde deed ze raar, bleef ze voor mij zorgen (ik was ziek), en maakt ze de ranzigste medicijndrankjes die ik ooit in mijn leven heb gedronken, maar so what. Ze hield zich zo sterk. Van deze dramatische gebeurtenis werd helemaal geen drama gemaakt, en dat verwarde mij een beetje. Mijn ouders en Estrella bleven er zo rustig bij. Estrellita is nu een week naar huis geweest, nu is ze terug, ocharmkes, ze loopt er zo triest bij, ik weet niet goed hoe mij te gedragen als ik alleen met haar ben. Maar dus, in die dagen ben ik heeeeeel ziek geweest, ik heb mij nog nooit zo ziek gevoeld: hoofdpijn, maagpijn, hevige buikkrampen, diarree, misselijkheid en koorts. Ik ben tweemaal naar de spoedgevallen geweest omdat mijn mama dacht dat ik dengue of malaria had. Jah vals alarm, de eerste keer zeiden ze me dat het niet erg was en dat ik gewoon wat pillen moest slikken en de tweede keer, toen de pillen niet hielpen, zijn we maar naar een andere kliniek geweest. Dat zag er maar een armzalig kliniekske uit: gewoon vuil, heel eenvoudig, superfris, tafels , stoelen, bedden, die precies de oorlog hadden overleefd, maar enfin, daar hebben ze mij volledig onderzocht en hebben ze ontdekt dat ik een parasiet heb in mijn darmen, de "ameubeparasiet". Jah, wat nu, normaal gezien moest ik pillen slikken, maar dat vond mijn mama niet nodig, ik weet niet echt hoe het zit, ik zal er maar nog eens achter vragen straks. In ieder geval hebben ze mij een bakster gegeven, het was twee keer pijnlijk!! mislukt. Die verpleegster zijn zo brut, en onvriendelijk, ze kijken alsof ze het allemaal dik tegen hun zin doen. Behalve de dokter, die was zeer vriendelijk en kwam vaak eens een babbeltje met me doen en nodigde me uit om samen met hem eens weg te gaan gaf me zijn huis- en gsmnr.en zei dat hij niet elke dag zo´n mooie buitenlandster over de vloer krijgt, jaja... TYPISCh, zo zijn de Dominicanen. Maar dus, de verpleegster die mij "verzorgde" die leek de ergste van allemaal. Ik had al van vooraf schrik van haar. Ze probeerde me tweemaal een bakster in te steken, die zat maar wat met een plastiek buisje in mijn hand te wroeten op zoek naar een goede ader, man ik heb toen Pijn gehad. Ik heb nog steeds pijn aan die hand en het is al twee weken geleden. Dan maar in mijn arm geprobeerd, en die vonden ze ditmaal beter, maar het heeft ook eventjes geduurd. Toen begon mijn arm pijn te doen en moesten ze het in de andere hand steken en de andere patienten waren al met mij aan het lachen door mijn reacties en grapjes aan het maken. Dit deed de situatie minder erg lijken en uiteindelijk had ik er niets van gemerkt. Na die bakster was ik helemaal genezen, dus ik was gewoon uitgedroogd.
OP een dag zij Lara en Linde naar mij thuis geweest en hebben we nog eens pannekoeken gemaakt. OOOOOh wat was het heerlijk om nog eens pannekoeken te eten. Die pannekoeken van hier trekken op niks. Die zijn klein en dik, en hebben niet veel smaak,... ze niet zo lekker.
Mijn twee lieve schatten!!
Ik begin mij stilletjes aan dood te ergeren aan mijn vader... Hij is zo'n betweter, tjezus!! Hij roept me vaak met mij, en dan wilt hij het altijd hebben over politiek, of over wat hij weet over de Belgische politiek of over geschiedenis en als hij dan iets weet te zeggen over de Belgische geschiedenis, dan lijkt het of hij eventjes glunderd. Volgens mij wilt hij niet alleen laten voelen dat hij een machtig persoon hier is in huis, maar ook dat hij zogezegd de slimste is in dit huis. Hij wist mij te vertellen dat Spanje zeer zeker een buurland is van griekenland, haha, ik maar zeggen dat dat niet waar was, maar dat wilde hij natuurlijk niet geloven, ahnee, want hij is de slimmerik in huis. Toen ik Lara in mijn huis eventjes achter liet met mijn papa en vijf min. later terug kwam, was hij haar een hele preek aan het geven over politiek, aaaaaaaaaahh! Dingen die ze wrs al wist en bovendien oninteressant. Typisch!
Volgens is hij van plan me een nieuwe opvoeding te geven ofzo. Hij neemt me nu en dan eens appart om me wat bij te leren over ethiek en morele waarden. Maar hij heeft me tot hier toe nog niets nieuws kunnen vertellen, het lijkt precies of hij denkt dat ik dom ben.
Je zou eens een ochtend hier moeten meemaken: je word gewekt door luid gebons op de deur, precies of er een gorilla voor u deur staat. Maar neen dat is mijn lieve papi die ons komt wekken en bovendien heeft hij een ingebouwde megafoon in zijn mond. Dus in een second ben je wakker. Mijn zus blijft altijd door slapen door tot we bijna vertrekken en dat is wat mijn vader zo zot maakt. Elke ochtend hetzelfde liedje. Elke dag is er wel ruzie tss mijn papa en mijn zus, elke dag dat gebrul, ik word er onnozel van. Als mijn vader iets zegt dan zet hij zijn volumeknop op het luidste. Hij is zo opgefuckt, loopt haastig rond in huis, deelt preken uit. Als hij dan volledig klaar is wil hij meteen vertrekken en gaat hij in zijn auto zitten en dan begint hij de buurt wakker te toeteren, op zo'n agressieve manier en dan maakt mijn mama zich ookal kwaad. Daimn, wat voor een vader heb ik toch!
Deze ochtend was hij mijn zus aan het uitschelden, ik kon het vrij goed verstaan en ik het vond het niet te doen, hij gaat erover. Hij was kwaad op mijn zus omdat ze hem tegen had geduwd en hij was hard met zijn hoofd tegen de muur gebotst. Tuurlijk dat je daar kwaad van word, dat doe je niet! Maar meneer vroeg zich af waarvan dat ongehoord en onbeschaafd gedrag vandaan kwam, zeg komaan! Hij is het grote voorbeeld. Ik mag zijn manier van denken niet zo..., maarja het is mss wel interessant om eens met zo'n mensen te leven en een jaartje is meer dan genoeg.
Ik geloof niet dat hij van nature uit zo is, nenee, die kinderen zijn zo moeilijk, zo wild en maken hem elke dag zot, dus dat maakt hem denk ik steeds meer gevoelig voor hun "wangedrag".
Okay, ik vind hem niet zo leuk, maar hij heeft natuurlijk ook zijn goede kanten. Tegen mij doet hij het vriendelijkst, ik ben een braaf meisje thuis :)
Het vervolg komt snel!!
"De Promocion"!!!!
Byeeeeee!
Het allereerste hospitaal van Amerika.
Deze groene mannetjes zie je o-ve-ral rondlopen. Ze verkopen heerlijk tropisch waterijs aan vijf pesos, dat is niks, dat is nog minder dan 5 cent.
Het huis van Christopher Colombus.
Uitzicht op het haventje
Hard rock café? Hier?
Parque Colonial.
Typisch bars.
Wat je hier veel ziet: schoenenpoetsers
PLaya JUAN DOLIO
Ik ben op een Zaterdag samen met Linde op ons eigen houtje naar Playa Juan Dolio geweest, een prachtig strand! In de ochtend supergoed weer, en tegen dat we er aankwamen was het al aan het overtrekken. We vertrokken vroeg en ik heb voor de eerste keer het openbaar vervoer genomen: de Guagua. Dat is een klein busje waar er zoveel mensen in mogen als er kan: mensen zitten zelfs op elkaars schoot als het moet. Het heeft wel iets. Het is ook super goedkoop, dus ik ga vragen aan mijn papa of ik in het vervolg niet daarmee naar mijn vrienden mag gaan. Hij zegt altijd dat het gevaarlijk is, ik zou wel niet weten waarom, naarja taxi´s zijn zo deur en ben het beu om altijd mijn geld eraan te verspillen! Ik heb al heel veel geld opgedaan aan taxi´s. Wist je zelfs dat de taxi´s duurder zijn als het regent en als het nacht is??? en veel duurder als het nacht is en het ook nog eens regent. Hoe stom is dat niet? Maarja enfin, natuurlijk stonden we weer in het middelpunt van de aandacht in de guagua. Als je naar de mensen keek, keek je ze recht aan in de ogen omdat ze je steeds aankeken en daar schoot ik altijd in de lach van , maar dan kijken ze je nog meer aan. Toen we uitstapten, zaten we in de arme buurten, ik was heel alert en drukte mijn rugzak stevig tegen me aan, keek vaak om me heen omdat de mensen me vaak zeggen dat er veel dieven rondlopen.
Toch werden we al direct zeer vriendelijk naar onze bus Tourbus geholpen om naar de zee te rijden. Dan werden we dan lastig gevallen door straatverkopers en zelfs een oud eng madameke die me bij de arm vastnam en me niet wilde los laten, ik heb haar hand van me af moeten rukken. Eens dat we vertrokken waren hebben we een heel plezante dag gehad. Eerst ene beetje zon en wat gezwommen en dan maar wat fotos getrokken en ons zo geamusseerd. Aan het strand grenzen veel tuinen van villas, waar je gewoon in kan als je wil, dus als het begon te regenen zijn we gaan schuilen in een paviljoentje van de Vicepresident, 
Linde wou percé een sprong in het zwembad wagen , echt een dom zicht :D. De butler van de vicepresident kwam met ons een praatje maken, hij was gelukkig geen geile bok, zo zijn er niet veel hier! En stelde ons voor om eens op een woensdag of Dinsdag in het zwembad te gaan zwemmen, hihi, natuurlijk!
Ik heb voor de eerste keer hevige ruzie gehad met Abel. We hebben zelfs echt gevochten...
Het is een stout stout, opperstout kereltje, een deuegniet, die zijn grenzen niet goed kent.
Hij begon was op mij aan het schieten met een rekkertje, zeer pijnlijk. In het begin lach ik er nog mee, dan speelde ik mee, maar na een tijd vond ik het niet meer plezant en ik heb ik hem vaak moeten vragen ermee te stoppen omdat het echt pijn deed, uiteindelijk heb ik mezelf dan maar opgesloten inmijn kamer, maar in mijn kamer is er een raampje naar de badkamer, en vanaf daar begon hij me weeral te beschieten. Toen was ik heel kwaad. Je mag zoveel zeggen als je wil dat hij ermee moet stoppen, hij doet het niet. Als je je kwaad maakt, vind hij het nog plezanter en lacht hij je uit en zegt hij dat je zwak bent. Ik liep achter hem aan, en dan sluit hij zichzelf snel op in de kamer van mijn ouders en als ik dan me even omdraai, doet hij de deur even uit om me uit te lachen. Jaja, het is een vervelend kereltje. Toen heb ik mijn fototoestel genomen en er een foto van genomen, zodat jullie het ook eens konden zien.
Dan denk ik, oke, ik trek me er niets meer van aan, of dat ga ik toch proberen, het is toch maar een stom klein kind. Ik zet mij terug neer in mijn kamer, en nog steeds lukt het hem om me drie keer te beschieten zonder dat ik er iets van merkte. Dan deed ik de deur op slot, en dan zat hij aan Randy´s kop te zagen (Randy zat bij mij in de kamer) om de deur open te doen, Randy doet de deur open, en hij komt binnen, en hups! nog een rekkertje tegen mijn bil. Toen heb ik hem een klets gegeven en en hem buiten gezet met veel tegenstribbeling.... enfin de druppel is gekomen toen hij de deur met de sleutel openkreeg en ik een rekkertje tegen mijn gezicht heb gekregen. Nog nooit heeft iemand mij zo woedend gekregen als toen, ik heb hem kletsen gegeven, en hij heeft mij boksen gegeven, ik kon die dag niet zo goed eten, omdat mijn kaak pijn deed. Maar ik heb het hem helemaal niet kwalijk genomen omdat ik toch begonnen was, natuurlijk sla je terug. Ik was helemaal aan het trillen van woede. Mijn broer ook, hij was in een monster veranderd, hij keek erg griezelig. Ik ben naar mijn kamer gegaan om te bekomen, ik was ineens zo moe en nog steeds aan het trillen, maar voelde geen woede meer. Ik ben na een minuut naar mijn broer gegaan en heb hem vastgepakt en gezegd dat het me speet, en dat hij zoiets nooit meer mag doen. Hij nam het heel goed op, hij was heel hard verschoten van mij, en beloofde mij zo nooit meer te doen, hij had er spijt van.
Mijn ouders zeiden me dat het goed was dat ik hem kletsen had gegeven, want bij hem zou dat zogezegd nodig zijn. Ik vind het triest dat ik op zo´n manier zijn respect moet winnen. Waarom heeft hij zoveel respect voor mijn zus en mijn vader: zij slagen hem het meest. Ik hoop dat dit niet meer moet gebeuren.
Die avond hebben Abel en Moises ook nog eens slagen met de riem gekregen van mijn vader3. Ze hadden water op de motor gegooid van de auto van een vriend. Om de één of andere reden staat die auto hier al een maand of langer. Mijn broertjes zitten altijd in die auto spelen, ze weten dat ze dat niet mogen, het werd hen al honderd keen gezegd dat ze dat niet mogen. En ik snap wel dat mijn ouders daar razend om worden en een straf zou ik goed vinden of mss één klets, maar geen 10 slagen met de riem. De ruggen van mijn broertjes zagen rood, Moises leek gechoceerd en Abel was ermee aan het lachen. Ik was gechoceerd en de rest deed er heel normaal over. Jah, zo gaat dat hier. Ze weten niet wat ze met Abel moeten aanvangen, hij is heel stout. Hij pest Moises maar al te graag en zeker als hij begint te wenen, dat vind hij zo grappig en dan doet hij er nog graag wat schepjes bovenop. Mij kreeg hij graag boos en vooral omdat ik hem in het bgein noooit kletsen gaf, dus deed hij maar verder. Maar man, dat kan zo´n lastpak zijn. Hier noemen wij mensen zoals hem "Jodon".
Maar dat in het onderste schuif, nu is hij heel braaf tegen mij.
Voor de volgende keer:
Lara's verjaardag!!
Mijn twee lieve schatten!!
